Antonio Noriega Varela naceu en Mondoñedo en 1869.
Era sobriño dun clérigo, o que fixo que estudiara no Seminario e fixese dous cursos de Teoloxía ata que a abandonou definitivamente.
En 1895 obtivo un premio nun certame literario en Mondoñedo coa súa composición De ruada. Foi amigo de Leiras Pulpeiro e os seus primeiros poemas teñen algunhas coincidencias cos de Leiras.
En 1902 casou con Ramona Bello Mariña, coa que tivo seis fillos e un ano despois do seu falecemento, en 1913, casou de novo con Dorinda Almansa Vázquez a que lle deu sete fillos máis.
En 1927 foi nomeado membro da Real Academia Galega.
A parte da súa época de escritor agrarista en diversas revistas, Noriega Varela é autor dun único poemario, Montañesas (1904), ó que foi engadindo poemas ata conformar Do ermo (1920).
Antonio Noriega Varela iniciou unha poesía, denominada franciscanista, neovirxilianista ou humanista paisaxista, que terá posteriores imitadores como Díaz Castro, Crecente Vega, Aquilino Iglesia Alvariño e Uxío Novoneyra.
Morreu en Viveiro en 1947.
En 1969 celebrouse o día de las Letras Galegas na súa honra.